Blog

Dozen of articles. Improve your lifestyle now!

Ψυχική ανθεκτικότητα σε αθλητικούς τραυματισμούς

Ο αθλητισμός είναι κομμάτι της καθημερινότητας για πολλούς από εμάς. Στο παρελθόν όλοι έχουν δοκιμάσει να αθληθούν σε κάποιο ατομικό ή ομαδικό άθλημα. Αν και γνωρίζουμε τα θετικά που έχουν τα ομαδικά πλαίσια ως προς την κοινωνικοποίησή μας, υπάρχει θετικό αντίκτυπο και σε άλλους παράγοντες όπως :

  • Αυξάνει τα επίπεδα τριών σημαντικών νευροδιαβιβαστών: ντοπαμίνη, σεροτονίνη και νορεπινεφρίνη.
  • Αυξάνει τα επίπεδα αυτών των νευροδιαβιβαστών που σχετίζονται με τη βελτίωση της διάθεσης, της μνήμης και γνωστικών διαδικασιών. Είναι επίσης ο λόγος που η άσκηση είναι γνωστό ότι είναι ένα αποτελεσματική,  ως μια μη φαρμακευτική αγωγή κατά της κατάθλιψης.
  • Βελτιώνει τη ροή οξυγόνου στον εγκέφαλο. Η αυξημένη οξυγόνωση του εγκεφάλου μπορεί να βοηθήσει τους μαθητές να διατηρήσουν την προσοχή τους.
  • Παράγει BDNF (brain-derived neurotrophic factor), η οποία υποστηρίζει την επιβίωση των νευρώνων και την ανάπτυξη των νέων. Αυτό με τη σειρά του βοηθά στη λήψη αποφάσεων και πιο εύκολη μάθηση.

Καλά όλα αυτά , όμως κάτι στο οποίο δεν είμαστε ποτέ προετοιμασμένοι είναι ένας τραυματισμός. Κανείς ποτέ δεν σκέφτεται το αντίκτυπο που θα έχει ένας τραυματισμός στο μέλλον και την οπτική που μπορεί να αποκτηθεί ως προς το εκάστοτε άθλημα.

Ας δώσουμε, λοιπόν, μια ψυχολογική προσέγγιση των τραυματισμών:

Φόβος τραυματισμού (ξανά)

Οι τραυματισμένοι αθλητές έχουν συχνά αυξημένο φόβο μετά από τραυματισμό. Παρατηρούμε ταλαντούχους αθλητές που μετά από έναν σοβαρό τραυματισμό είναι σφιγμένοι και αποφεύγουν να δώσουν ένταση κατά τη διάρκεια του αγώνα/προπόνησης. Σε ομαδικά αθλήματα κυρίως, υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα που κάποιος αθλητής δεν κατάφερε ποτέ να επανέλθει στα επίπεδα φυσικής κατάστασης και απόδοσης που είχε πριν τον τραυματισμό. Αυτός ο φόβος στην ουσία μεταφέρεται και στις δραστηριότητες εκτός αθλητισμού, με αποτέλεσμα η παθητικότητα να προστίθεται στα χαρακτηριστικά του εκάστοτε αθλητή.

Χαμηλή αυτοεκτίμηση

Μετά από έναν σοβαρό τραυματισμό είναι φυσιολογικό κάποιος να αισθάνεται αδύναμος οργανικά, μιας και είναι σε ανάρρωση. Είναι γεγονός πως πολλές φορές η σωματική αδυναμία στην παρούσα περίοδο , συσχετίζεται και με την ψυχική. Όσο πιο σοβαρός και αφοσιωμένος είναι ένας αθλητής με ένα άθλημα, τόσο περισσότερο το άθλημα που ασχολείται χαρακτηρίζει την ταυτότητά του. Έτσι, η αδυναμία στην άθληση μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα και την αίσθηση της αδυναμίας ως προς την διάθεση.

Απομόνωση

Μετά από έναν σοβαρό τραυματισμό αρκετοί αθλητές επιλέγουν την μοναχικότητα και την απομόνωση. Αυτό φαίνεται πιο έντονα σε ομαδικά αθλήματα που η άσκησή τους περιελάμβανε αλληλεπίδραση με ένα σύνολο αθλητών από τους οποίους μπορεί πλέον να αισθάνονται αποσυνδεδεμένοι. Με την αίσθηση της απομόνωσης μπορεί να προκύψει ένα ανεπιθύμητα αρνητικά συναισθήματα όσων είναι υγιείς και μπορούν να συνεχίσουν να συμμετέχουν στο άθλημα ή τη δραστηριότητά τους. Αυτή η αρνητικότητα συνήθως συνοδεύεται από ντροπή ή ενοχή. Οι τραυματισμένοι αθλητές πρέπει να γνωρίζουν ότι ο αρνητισμός μπορεί να αποτελεί μέρος της αποκατάστασης, ειδικά όταν ένας τραυματισμός είναι σοβαρός και μακροπρόθεσμος.

Άγχος

Οι αθλητές ενδέχεται να εμφανίσουν αυξημένα επίπεδα άγχους, τόσο ως προς την αίσθηση της ταυτότητάς τους όσο και ως προς την ικανότητα θεραπείας και ανάκαμψης. Μερικές μελέτες δείχνουν ακόμη και συμπτώματα μετατραυματικού στρες μετά από τραυματισμό. Οι αθλητές που φοβούνται τον τραυματισμό μπορεί να συμπεριφέρονται με τρόπους που εμποδίζουν την ανάκαμψη τους και οδηγούν σε παλινδρομήσεις, όπως ο υπερβολικός χρόνος αποκατάστασης και ανάκαμψης.

Κατάθλιψη

Όταν η πρωταρχική πηγή απόλαυσης μέσα από τον αθλητισμό απομακρύνεται μέσω ενός τραυματισμού, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η διάθεση θα επηρεαστεί. Συχνά υπάρχει μια συνιστώσα του αρνητικού επηρεασμού και της κατάθλιψης που συνδέεται με τη χρονική περίοδο τραυματισμού/αποθεραπείας. Αυτό μπορεί να ισχύει ιδιαίτερα όταν διακυβεύεται η ταυτότητα του αθλητή ή / και η πλήρης απασχόληση, όπως για τους επαγγελματίες αθλητές και τους Ολυμπιονίκες. Σε περίπτωση που τα συμπτώματα κατάθλιψης γίνουν σοβαρά, η επαγγελματική βοήθεια μέσω της θεραπείας ή / και της φαρμακευτικής αγωγής πρέπει να αποτελεί μέρος του συνολικού σχεδίου αποκατάστασης του αθλητή .


 Όπως είναι κατανοητό , ένας αθλητής δεν χρειάζεται μόνο οργανική προσέγγιση ως προς τις σωματικές του ικανότητες αλλά και ως προς τις ψυχικές . Είναι η ανθεκτικότητα που πρέπει να έχει δομηθεί προτού υπάρξει κάποιος τραυματισμός ώστε να αποφύγουμε την καθήλωση ενός ανθρώπου. 

Οφείλουμε να έχουμε πάντα κατά νου ότι ένας αθλητής είναι χρήσιμο μέλος της κοινωνίας μας. Η πρόληψη και η σωστή αντιμετώπιση με κάποιον ειδικό, θα βοηθήσει αυτό το μέλος να συνεχίσει να είναι ενεργό και αποδοτικό, ακόμα και εάν περνά μια μεταβατική περίοδο ανάρρωσης.

Πηγή : Hillman, C.H., et al. (2009) The effect of acute treadmill walking on cognitive control and academic achievement in preadolescent children. Neuroscience. 159(3):1044-54.



Comments for this post are closed.

Νέα συνεργασία με το City Unity College !!!

Είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω την συνεργασία μου με το City …

Το υπερβολικό άγχος στις εγκυμονούσες μπορεί να επηρεάσει τον εγκέφαλο του μωρού

Νέα έρευνα έδειξε ότι το μητρικό άγχος πριν και κατά τη διάρκεια της …

Ψυχική ανθεκτικότητα σε αθλητικούς τραυματισμούς

Ο αθλητισμός είναι κομμάτι της καθημερινότητας για πολλούς από εμάς. …