Κατηγορία: διαχειριση

Προετοιμάστε τα παιδιά σας για την νέα σχολική χρονιά.

Πολλοί γονείς ίσως να αποκτούν μια ανάσα ανακούφισης στην προοπτική των παιδιών τους που , επιστρέφουν στο σχολείο μετά τις καλοκαιρινές διακοπές. 

 Ξεκινώντας  όμως τη νέα σχολική χρονιά μπορεί να είναι μια εποχή μεγάλου ενθουσιασμού , αλλά και μεγάλου άγχους για το άγνωστο . Είναι μια μεταβατική περίοδος στα παιδιά ηλικιών του δημοτικού ή παιδιών που ξεκινούν τώρα Γυμνάσιο στην πρώτη τάξη , ή ακόμα για όσα βρίσκονται σε νέο σχολικό περιβάλλον .  Τι πρέπει να κάνετε για να αποβάλλεται από το παιδί το άγχος?

Γνωρίστε το νέο δάσκαλο.

 Για τα παιδιά, ένας από τους μεγαλύτερους φόβους είναι αν «Θα μου αρέσει o νέος μου δάσκαλος;» Σπάζοντας τον πάγο νωρίς είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να καθησυχάσει τους φόβους το παιδί. Την πρώτη μέρα είναι μια καλή ευκαιρία να γνωρίσετε τον δάσκαλο και να υπάρξει μια πρώτη επαφή.
Read more

H άνοδος του Ναρκισσισμού την εποχή των Selfies

Ο ναρκισσισμός πάντα ήταν γύρω μας , όμως νεότερες έρευνες δείχνουν ότι είναι σε άνοδο. 

 Οι νέοι που είναι κάτω των 18 ετών,  είναι πιο πιθανό από τους μεγαλύτερους να ισχυρίζονται ότι είναι πάνω από το μέσο όρο σχεδόν σε κάθε τομέα, από τις ηγετικές τους ικανότητες μέχρι τα ακαδημαϊκά επιτεύγματά τους , καθώς στην προσπάθειά που κάνουν για να πετύχουν κάποιο στόχο.

 Είναι γεγονός πως βλέπουμε μια γενιά που κάνει περισσότερα σχέδια για μεταπτυχιακές σπουδές σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές, δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι είναι στην πραγματικότητα πιο παραγωγικοί ή μορφωμένοι από τους πρεσβύτερους.

 Ας δούμε όμως πρώτα μερικές έρευνες :

  •  Οι νέοι κάτω των 18 πετυχαίνουν υψηλότερη βαθμολογία στο Narcissistic Personality Inventory σε σύγκριση με άλλες ηλικίες . Αυτή η έρευνα ρωτά τους ανθρώπους αν ενστερνίζονται απόλυτα απόψεις όπως «Έχω ένα φυσικό ταλέντο για να επηρεάσω τους ανθρώπους»  ή «Μου αρέσει να κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη«.[1]
  •  Όλο και περισσότεροι γονείς δίνουν στα παιδιά τους διαφορετικά ονόματα. Αν κοιτάξουμε τις προηγούμενες γενιές,  το ένα τρίτο των αγοριών και ένα το τέταρτο των κοριτσιών ονομάστηκαν ένα από τα 10 πιο δημοφιλή ονόματα της εποχής. Σήμερα, λιγότεροι από έναν στους δέκα δίνουν ένα δημοφιλές όνομα. [2]
  •  Όλο και περισσότερα τραγούδια είναι πιο εστιασμένα στην ενίσχυση του «ΕΓΩ».  Όπως και βιβλία τα τελευταία χρόνια συνηθίζουν να χρησιμοποιούν τίτλους όπως «Είμαι ειδικός» και «όλα για μένα» . [3]
  •  Η χρήση των Social Media  μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους να εστιάζουν στα θετικά του εαυτού τους, δίχως να παραδέχονται ότι πρέπει να αλλάξουν κάποια κακή συνήθεια . [4]
Σίγουρα θα προβληματιστούμε και θα θεωρήσουμε ότι όλη αυτή η αγάπη του εαυτού μπορεί να οδηγήσει στην ευτυχία.  Άρα δεν πρέπει να αλλάξουμε κάτι.
Ναι, οι έφηβοι είναι πιο ευτυχισμένοι, αλλά επίσης παρατηρούμε ότι τα ίδια παιδιά αναφέρουν ότι είναι πιο καταθλιπτικοί και ανήσυχοι από τις προηγούμενες γενιές. 

 

 

Ένα πράγμα που θα μπορούσε να παίξει ρόλο στο να βοηθήσουμε αυτούς τους νέους ώστε να πετύχουν τους στόχους τους (όταν οι υψηλές προσδοκίες τους δεν ταιριάζουν με την πραγματικότητα/ταλέντα τους ) , είναι να τους βοηθήσουμε να κατανοήσουν και να αναπτύξουν τις ικανότητές τους.
 Σίγουρα είναι ωραίο να είναι όλοι επιτυχημένοι επιστήμονες, ή διάσημα μοντέλα, ή γνωστοί αθλητές…. 
 Όμως μια κοινωνία που όλοι θα έχουν 1-2 ικανότητες δεν θα επιβίωνε πάνω από λίγες ημέρες μιας και θα υπήρχε έλλειψη τροφής, ένδυσης, υπηρεσιών υγείας/προστασίας/διάσωσης .
 Ακόμα πιο ωραίο είναι να βοηθούμε έναν άνθρωπο να είναι ευτυχισμένος πραγματικά έχοντας ακολουθήσει το δικό του μονοπάτι και πατώντας στις δικές του ικανότητες, χωρίς να θέλουμε να καλύψουμε τη δική μας κομποφανία και «εγώ».
 Ο κόσμος αποτελείται από  άτομα που σέβονται το «Εμείς»… όσο εστιάζουμε στο «Εγώ» τα αποτελέσματα βλέπουμε που οδηγούν. 
 Οι επόμενες γενιές είναι δικό μας δημιούργημα … πριν τις κατακρίνουμε θα πρέπει να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας .
Keep Smiling
Πηγές :
  1. Jean M. et al. (2010) , Birth Cohort Increases in Narcissistic Personality Traits Among American College Students, 1982–2009
  2.  Jean M. et al. (2010, Fitting In or Standing Out: Trends in American Parents’ Choices for Children’s Names, 1880–2007
  3.  DeWall, C. N., Pond, R. S., Jr., Campbell, W. K., & Twenge, J. M. (2011). Tuning in to psychological change: Linguistic markers of psychological traits and emotions over time in popular U.S. song lyrics. Psychology of Aesthetics, Creativity, and the Arts, 5(3), 200-207.
  4.  American Press Institute (2016) , How Millennials use and control social media
Επιμέλεια άρθρου:

Αντώνιος Καλέντζης , Ψυχολόγος BPS , MISCP
Μέλος Βρετανικού Συλλόγου Ψυχολόγων
Coaching Ψυχολόγων , Νευροψυχολόγων
Μέλος Διεθνούς Συλλόγου Coaching Ψυχολόγων
Εκπαιδευτής Ψυχολογίας             
 

Το παιδί μου μετράει με τα δάχτυλα. Είναι κακό?

Σχεδόν όλα τα παιδιά να μαθαίνουν πώς να μετρούν χρησιμοποιώντας τα δάχτυλά τους.

 Αλλά καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν και τα μαθηματικά προβλήματα γίνονται πιο δύσκολα, η πράξη της καταμέτρησης στα δάχτυλα , συχνά αποθαρρύνει τα παιδιά ή  μπορεί ν θεωρηθεί ως λιγότερο έξυπνο τρόπος για να επιλύσει το πρόβλημα. 

 Ωστόσο, οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς και οι μαθητές που επιτρέπουν στα παιδιά να χρησιμοποιούν τα δάχτυλά τους μπορεί να έχει ένα θετικό : την ενίσχυση των δικτύων του εγκεφάλου.

 Ο καθηγητής του Στάνφορντ Jo Boaler γράφει στην ιστοσελίδα «The Atlantic» σχετικά με τα νευρολογικά οφέλη από τη χρήση των δαχτύλων στην καταμέτρηση και πώς μπορεί να συμβάλει στην προηγμένη σκέψη, στον τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στα μαθηματικά.

 Η διακοπή των μαθητών από το να χρησιμοποιούν τα δάχτυλά τους όταν μετράνε θα μπορούσε, σύμφωνα με τη νέα έρευνα του καθηγητή, ν είναι σαν να σταματήσει η μαθηματική τους ανάπτυξη.


 Η ανάγκη και η σημασία της αντίληψης μέσω των δακτύλων, θα μπορούσε ακόμη  να είναι ο λόγος που  οι πιανίστες, καθώς και άλλοι μουσικοί, συχνά εμφανίζουν υψηλότερη μαθηματική κατανόηση από τους ανθρώπους που δεν μαθαίνουν ένα μουσικό όργανο.

 Ο Boaler έχει αναπτύξει την έρευνα και το πρόγραμμα σπουδών για να 

υποστηρίξει ένα πιο ελκυστικό τρόπο για να διδάξει μαθηματικά εφαρμόζοντας οπτική σκέψη, την αριθμητική και τη νοοτροπία της ανάπτυξης.

Το πρόγραμμα ονομάζεται YouCubed, στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ , και  βοηθά τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς να  ξεπεράσουν τα οδοφράγματα στην εκμάθηση των μαθηματικών. Το άγχος για τα μαθηματικά θεωρείται ένα εμπόδιο για την εκμάθηση των μαθηματικών. Εφιστώντας την προσοχή και κάνοντας  επανεξέταση πώς τα μαθηματικά διδάσκονται,  ο Boaler δημιουργεί μια ευρύτερη διαδρομή για τους μαθητές  και ενήλικες, να αναπτύξουν μια αγάπη για τα μαθηματικά.

 Είναι έκπληξη το γεγονός ότι οι μαθητές συχνά θεωρούν ότι τα μαθηματικά είναι απρόσιτα και βαρετά , ιδιαίτερα όταν δυσκολεύουν στις τάξεις.

 Οι μαθητές αναγκάζονται να απομνημονεύσουν απέξω μαθηματικούς τύπους και άπειρες σελίδες με αριθμούς, με λίγες οπτική ή δημιουργικές αναπαραστάσεις των μαθηματικών, συχνά λόγω των ελαττωματικών οδηγών σπουδών. 

 Συνοψίζοντας, με βάση την έρευνα του Δρ. Βoaler, αντιλαμβανόμαστε ότι η χρησιμοποίηση των δακτύλων στο παιδί όταν μετράει και κάνει πράξεις δεν είναι κακό και δεν πρέπει να το καταπιέζουμε να σταματήσει να το κάνει. 

Σίγουρα μεγαλώνοντας θα δει ότι δεν μπορεί να κάνει πιο δύσκολες πράξεις .

 Εκεί είναι το κλειδί ,να μην το προσβάλλετε , να μην το μειώσετε και να το βοηθήσετε να καταλάβει ότι ο τρόπος πράξεων με γραφή  , έχει πιο καλά αποτελέσματα.

Πηγή : Ilaria Berteletti et al,  Perceiving fingers in single-digit arithmetic problems , 2015

Επιμέλεια άρθρου:

Αντώνιος Καλέντζης , Ψυχολόγος BPS , MISCP
Μέλος Βρετανικού Συλλόγου Ψυχολόγων
Coaching Ψυχολόγων , Νευροψυχολόγων
Μέλος Διεθνούς Συλλόγου Coaching Ψυχολόγων
Εκπαιδευτής Ψυχολογίας             
 

Τι είναι ο εθισμός και πως τον αντιλαμβανόμαστε ;

  Αρκετές φορές ακούμε (ή χρησιμοποιούμε και εμείς)  την λέξη «εθισμός» σε καθημερινούς μας διαλόγους, όπως για παράδειγμα «εθισμένος στη σοκολάτα», «εθισμένος σε κάποιο άθλημα» ή ακόμα «εθισμένος στην εργασία».

 

Αλλά  η χρήση της λέξης  «εθισμός» δεν είναι κάτι που πρέπει να λαμβάνεται ελαφρά τη καρδία.

Ο εθισμός σε αλκοόλ, μαριχουάνα, συνταγογραφούμενα φάρμακα, τυχερά παιχνίδια και άλλες ουσίες ή δραστηριότητες μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας και προβλήματα με τα μέλη της οικογένειας, τους φίλους, τους συναδέλφους, την εργασία, τα χρήματα και το νόμο, σε ακραίες περιπτώσεις.

 Ωστόσο, παρά τα προβλήματα αυτά που δημιουργούνται, ένα άτομο εξακολουθεί να συνεχίζει αυτή την δραστηριότητα/χρήση . Μάλιστα αρκετές φορές γνωρίζει το αρνητικό αντίκτυπο που έχει στη ζωή του, αλλά συνεχίζει.

Τα άτομα με εθισμό τείνουν να :

  • Έχουν λαχτάρα για το αντικείμενο του εθισμού, η οποία μπορεί να είναι ήπια έως έντονη
  • Έχουν απώλεια ελέγχου ορίων, ως προς την χρήση του αντικειμένου του εθισμού
  • Έχουν συνεχή δέσμευση με το αντικείμενο του εθισμού, παρά τις βλαβερές συνέπειες.

Στον πιο βασικό ορισμό του, ο εθισμός είναι μια φυσική εξάρτηση από μια ουσία ή δραστηριότητα. Η εξάρτηση οδηγεί σε δυσάρεστα συμπτώματα, που ονομάζονται συμπτώματα στέρησης, τα οποία εμφανίζονται όταν ένα άτομο σταματά να χρησιμοποιεί την ουσία ή κάνει τη δραστηριότητα αυτή.

 

Κανείς δεν ξεκινά να θέλει να αναπτύξει έναν εθισμό.

 

Αλλά μερικοί άνθρωποι προσελκύονται από συγκεκριμένες ουσίες ή συμπεριφορές για συγκεκριμένους λόγους. Τα περισσότερα από αυτά τα αντικείμενα εθισμού προσφέρουν στους ανθρώπους κάποια ψυχολογικά, κοινωνικά ή φυσικά οφέλη. Αυτές οι ανταμοιβές είναι συχνά επιτακτικές, οπότε η ουσία ή η συμπεριφορά παραμένει ελκυστική ακόμα κι αν έρχεται και με κόστος.

 

Ένα βασικό στοιχείο στην αντιμετώπιση του εθισμού περιλαμβάνει την αναγνώριση της αξίας που κατέχει. Μόλις κατανοήσετε την αξία που αποκομίζετε από τον εθισμό σας, μπορείτε να αναζητήσετε εναλλακτικές – και λιγότερο καταστροφικές – μεθόδους για την κάλυψη αυτής της ανάγκης.

 

 Τέλος, είναι επίσης σημαντικό εάν βλέπουμε έναν οικείο μας να αρχίζει να κλείνεται στον εαυτό του να προσπαθούμε να τον βοηθήσουμε να έχει εξωστρέφεια , μιας και λιγοστεύουν οι πιθανότητες να αφεθεί σε κάποια εθιστική ουσία/δραστηριότητα.

Επιμέλεια άρθρου:

Αντώνιος Καλέντζης , Ψυχολόγος BPS , MISCP
Μέλος Βρετανικού Συλλόγου Ψυχολόγων
Coaching Ψυχολόγων , Νευροψυχολόγων
Μέλος Διεθνούς Συλλόγου Coaching Ψυχολόγων
Εκπαιδευτής Ψυχολογίας                .
 

Το αντίτιμο που «πληρώνουν» όσοι έχουν υψηλότερο iQ

Σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό τον Βρετανικό Σύλλογο Ψυχιάτρων τον Αύγουστο του 2015, η υψηλή νοημοσύνη θα μπορούσε να έχει και διανοητικό κόστος για ορισμένους.

Διαταραχές της διάθεσης μπορεί να είναι το τίμημα που κάποιοι άνθρωποι πληρώνουν για την υψηλή νοημοσύνη (iQ), σύμφωνα με την έρευνα αυτή. Επίσης αναφέρεται ότι οι ψυχολόγοι της έρευνας έχουν διαπιστώσει ότι τα υψηλότερα επίπεδα iQστην παιδική ηλικία, συνδέονται με τα χαρακτηριστικά της διπολικής διαταραχής στην αρχή της ενηλικίωσης. Η έρευνα αυτή σίγουρα είναι αφορμή για συζήτηση για τη σχέση μεταξύ νοημοσύνης, της δημιουργικότητας και τα θέματα ψυχικής υγείας.

Για την έρευνα αυτή, 1.881 άτομα παρακολουθήθηκαν από την ηλικία των 8 έως ότου ήταν 22 ή 23 χρονών. Το iQ τους μετρήθηκε μαζί με τα τυχόν χαρακτηριστικά των διαταραχών της διάθεσης. Τα αποτελέσματα έδειξαν τα άτομα που είχαν 10 μονάδες iQ περισσότερες από το Μ.Ο στην ηλικία των 8, συνδέθηκε με δέκα τοις εκατό πιθανότητες να εκφράσουν χαρακτηριστικά μανιακής προσωπικότητας όταν φτάσουν στην ηλικία των 20.

Ο καθηγητής Daniel Smith, ένας από τους συντάκτες της μελέτης ανέφερε ότι, «μια πιθανή σχέση μεταξύ διπολικής διαταραχής, της ευφυΐας και της δημιουργικότητα έχει συζητηθεί για πολλά χρόνια και πολλές μελέτες έχουν προτείνει ότι υπάρχει κάποιο κοινό σημείο. Σε αυτή τη μεγάλη έρευνα, διαπιστώσαμε ότι η καλύτερη επίδοση σε τεστ IQ στην ηλικία των οκτώ προβλέπει χαρακτηριστικά διπολικής διαταραχής στους νεαρούς ενήλικες.»

Σίγουρα δεν μπορούμε να πούμε το υψηλό IQ στην παιδική ηλικία είναι ένας παράγοντας κινδύνου για τη διπολική διαταραχή, αλλά μάλλον ότι είναι πιθανό να υπάρξει μια κοινή βιολογίας μεταξύ νοημοσύνης και τη διπολική διαταραχή, η οποία πρέπει να γίνει κατανοητή με μελλοντικές έρευνες.

Επίσης πολλοί άλλοι παράγοντες που μπορεί να παίξουν σημαντικό ρόλο, όπως:

  • –          To οικογενειακό ιστορικό ως προς την ψυχική νόσο,
  • –          οι αντιξοότητες της παιδικής ηλικίας,
  • –          στρεσογόνα γεγονότα
  • –          Η χρήση ναρκωτικών – είναι γνωστό ότι αυξάνουν τον κίνδυνο ενός ατόμου για την ανάπτυξη της διπολικής διαταραχής.

Μια πιθανότητα είναι ότι οι σοβαρές διαταραχές της διάθεσης, όπως η διπολική διαταραχή είναι το αντίτιμο που τα ανθρώπινα όντα έπρεπε να πληρώσουν για περισσότερα προσαρμοστικά χαρακτηριστικά, όπως η νοημοσύνη, η δημιουργικότητα και η λεκτική ικανότητα.

Σίγουρα αυτή η έρευνα έχει πολλά περιθώρια εξέλιξης, αλλά μπορεί να ενημερώσει τις μελλοντικές γενετικές έρευνες περιβάλλον της νοημοσύνης, της δημιουργικότητας και της διπολικής διαταραχής, ώστε να βοηθήσει με τις προσπάθειες για τη βελτίωση προσέγγισης για την έγκαιρη ανίχνευση της διπολικής διαταραχής σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες.

Πηγή: Daniel J. Smith et al.,Childhood IQ and risk of bipolar disorder in adulthood: prospective birth cohort study, British Journal of Psychiatry Open Aug 2015, 1 (1) 74-80; DOI: 10.1192/bjpo.bp.115.000455

  Επιμέλεια άρθρου:

Αντώνιος Καλέντζης , Ψυχολόγος BPS , MISCP
Μέλος Βρετανικού Συλλόγου Ψυχολόγων
Coaching Ψυχολόγων , Νευροψυχολόγων
Μέλος Διεθνούς Συλλόγου Coaching Ψυχολόγων
Εκπαιδευτής Προγραμμάτων Ψυχικής Υγείας Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Η αντικοινωνικότητα όσων… ζουν το όνειρό τους.

Πολλές επιτυχημένες προσωπικότητες  του αθλητισμού, ηθοποιοί , καλλιτέχνες , επιστήμονες  κλπ , έχουν κατηγορηθεί ως «αντικοινωνικοί«.

  Σίγουρα μπορεί να είναι ,μιας και παρατηρούμε προσωπικότητες σοβαρές που δεν είναι αρκετά εξωστρεφείς .

 Συνήθως αδιαφορούν για τα «κοινά» και δεν αναλώνονται στις καταναλωτικές τάσεις, μιας και έχουν ενδιαφέρον μόνο για το επάγγελμά τους.

 Είναι πραγματικά ευτυχισμένοι ;

  Αν τους ρωτήσετε πραγματικά θα σας πουν ότι «γι αυτό γεννήθηκα, για να κάνω αυτό το πράγμα» . 
  Μπορεί να μας φαίνεται περίεργο που ένα απλό επάγγελμα ή ένας απλός στόχος , που σε εμάς μπορεί να φαίνεται αδιάφορο, μπορεί να δίνει τόσο ζωή σε κάποιον. 

 Έχει τύχει και εμείς να δοκιμάσουμε να κάνουμε το επάγγελμά του και δεν

νιώσαμε το παραμικρό ευχαρίστησης , ίσα ίσα που ήταν και αγγαρεία… 

 Αυτό μας κάνει να μπερδευόμαστε ακόμα πιο πολύ μήπως έχουμε μπροστά μας μια ψυχικά διαταραγμένη προσωπικότητα. Όταν μάλιστα βλέπουμε στο πρόσωπό του/της να υπάρχει αυτή η γαλήνη της ικανοποίησης με αυτό το τόσο «ασήμαντο« .

Τον ξέρω τόσα χρόνια και δεν τον αναγνωρίζω!

 Η αλήθεια είναι ότι όλοι περνάμε από την παιδική ηλικία πριν ενηλικιωθούμε και γνωρίζουμε αρκετό κόσμο. 

Πόσο μάλιστα όταν μιλάμε για συγγενείς, που μας γνωρίζουν από τότε που λέγαμε «σέλω να πιω νελό» και δεν μπορούσαμε να περπατήσουμε . 

 Φανταστείτε να είχατε για μικρό αδερφό τον Αριστοτέλη ή τον Σωκράτη ή ακόμα και τον Μαραντόνα… πιστεύετε ότι θα άλλαζε ποτέ η εικόνα που έχετε γι αυτόν? 

 Ακόμα και αν όλος ο κόσμος τον σέβεται για το έργο του για σένα πάντα θα είναι ένα χαζό και ανόητο παιδάκι … και αυτό θα είναι όσο ψηλά και αν φτάσει. 

(Το τραγελαφικό είναι  πως όσο πιο ψηλά πάει, τόσο είναι το «χαζό» παιδάκι που θυμάστε από παλιά, αλλά αν στη ζωή του κάνει λάθη είναι φυσιολογικό να τα κάνει ,είναι «χαζό»)

 O Κάθε ένας είναι μοναδικός. Ας δώσουμε ένα παράδειγμα εσένα που διαβάζεις το άρθρο. Δεν θα υπάρξει κάποιος/κάποια σαν εσένα ξανά με το ίδιο DNA, τις ίδιες εμπειρίες, τα ίδια αδέλφια , τους ίδιους συγγενείς και κυρίως… το ίδιο τρόπο διαχείρισης κάποιου γεγονότος.

  Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να αγαπάς.

 Όλοι έχουν ανάγκη από την αγάπη και μια αγκαλιά , στις αποτυχίες και στις επιτυχίες . Σίγουρα ο άνθρωπός σου εξελίσσεται στην πάροδο του χρόνου, όπως εξελίσσεσαι και εσύ … σίγουρα μπορεί κατά την διάρκεια της εξέλιξής σας να μην βλέπετε από την ίδια οπτική γωνιά τα πράγματα.

 Όμως τι σημασία έχει αν δεν υπάρχει αγάπη; 

Γιατί όπου υπάρχει αγάπη αποδέχεσαι χωρίς να σε νοιάζει…

                        
  Επιμέλεια άρθρου:

Αντώνιος Καλέντζης , Ψυχολόγος BPS , MISCP
Μέλος Βρετανικού Συλλόγου Ψυχολόγων
Coaching Ψυχολόγων , Νευροψυχολόγων
Μέλος Διεθνούς Συλλόγου Coaching Ψυχολόγων
Εκπαιδευτής Προγραμμάτων Ψυχικής Υγείας Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Τι μπορεί να κρύβει το παθολογικό άγχος;

Οι διαταραχές άγχους περιλαμβάνουν τη διαταραχή πανικού, την κοινωνική ή άλλες ειδικές φοβίες, τη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, τη ψυχαναγκαστική-καταναγκαστική διαταραχή, και τη μετατραυματική από στρες διαταραχή.

Το άγχος είναι κυρίαρχο κομμάτι και άλλων ψυχιατρικών διαταραχών, όπως της διεγερτικής κατάθλιψης, του ντελίριου, της άνοιας, της σχιζοφρένειας, των σχετιζόμενων με ψυχαναγκασμό-καταναγκασμό διαταραχών, (όπως παθολογικό παίξιμο, διαταραχή ελέγχου των παρορμήσεων, σωματο-δυσμορφοφοβική διαταραχή, σωματόμορφη διαταραχή), και του αυτισμού, μία αναπτυξιακή διαταραχή με σημαντική νευρολογική συμμετοχή.

Ιατρικές καταστάσεις, όπως ανωμαλίες του θυροειδούς, πρόπτωση μιτροειδούς, καρδιακές αρρυθμίες, υπογλυκαιμία, ίλιγγος, και χρήση ή απόσυρση από ουσίες, οδηγούν συχνά σε άγχος και για το λόγο αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνονται στη διαφορική διάγνωση.

Επίσης, πολλά κοινά φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα άγχους.
Όμως, η ταυτοποίηση των συμπτωμάτων άγχους θα πρέπει να οδηγήσει στη διάγνωση του ειδικού συνδρόμου άγχους, και συνεπώς, στην κατάλληλη και ειδική θεραπεία.

Ποια είναι τα συμπτώματα του παθολογικού άγχους;

-Υποκειμενικά συναισθήματα τάσης και εκνευρισμού,
-υπερβολική λύπη,
-ευερεθιστότητα,
-νευρικότητα,
-δυσκολίας στη συγκέντρωση,
-διαταραχές ύπνου,
-σωματικά συμπτώματα, όπως αίσθημα παλμών, αίσθημα πνιγμονής, τρόμος, ζάλη, κόπωση, δύσπνοια, πόνος στο στήθος.
-έντονη εφύδρωση
-Μπορεί να είναι παρόντα συμπτώματα αυξημένου επιπέδου συνείδησης, όπως αυξημένο αντανακλαστικό τρομάγματος και υπερεπαγρύπνηση.
Τα συμπτώματα μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν γνωσιακή δυσλειτουργία, όπως έλλειψη προσοχής και πρόβλημα συγκέντρωσης.

Επίσης, τα άτομα που βιώνουν άγχος τείνουν να αποφεύγουν καταστάσεις ή ερεθίσματα που σχετίζονται με το άγχος.

Για παράδειγμα, άτομα που πάσχουν από μετατραυματικό στρες  αποφεύγουν καταστάσεις που ανακινούν την αναβίωση του τραύματος, ενώ αυτοί που πάσχουν από κρίσεις πανικού αποφεύγουν να απομακρυνθούν από το σπίτι τους ή αποφεύγουν καταστάσεις από τις οποίες δεν θα μπορούσαν να αποδράσουν .

Ποιες  είναι οι κυριότερες αιτίες του παθολογικού άγχους;

-Ιατρικές καταστάσεις και επίδραση ουσιών που θα μπορούσαν να προκαλέσουν άγχος
-Κρίσεις πανικού με ή χωρίς αγοραφοβία (διαταραχή πανικού)
-Φόβο ότι θα μειωθεί στη διάρκεια κοινωνικών καταστάσεων ή καταστάσεων που προϋποθέτουν έκθεση (κοινωνική φοβία)
-Φόβο από κάποιο αντικείμενο ή κατάσταση (ειδική φοβία)
-Ψυχαναγκασμούς ή καταναγκασμούς (ψυχαναγκαστική-καταναγκαστική διαταραχή και οι σχετιζόμενες διαταραχές)
-Έντονη ανησυχία και άγχος για τις καθημερινές καταστάσεις της ζωής (γενικευμένη αγχώδης διαταραχή)
-Άγχος σαν αντίδραση σε ένα σοβαρό τραυματικό γεγονός (μετατραυματική από στρες διαταραχή).

Η προσέγγιση του παθολογικού άγχους στο γραφείο μας.

Πρόκειται για μια αναπτυσσόμενη μεθοδολογία που ακμάζει στο εξωτερικό, καθώς το γνωστό πανεπιστήμιο Harvard ξεκίνησε εκπαιδευτικό τμήμα πριν λίγα χρόνια.

Είναι η δομημένη Παρέμβαση με νέο προσανατολισμό και στροφή σε νέες κατευθύνσεις και κυρίως ριζικές αλλαγές και που επικεντρώνεται, στο γεγονός να προκαλέσει και να εμπνεύσει, για να διευκολύνει την απελευθέρωση δυνάμεων του ατόμου ή μιας ομάδας και έτσι να μεγιστοποιήσει/ουν, το προσωπικό και επαγγελματικό του/τους «δυναμό»,ώστε να βρει/ουν κατάλληλες λύσεις, προς επίτευξη σημαντικών προσωπικών στόχων και επαγγελματικών στόχων.

Το όλο πρόγραμμα βασίζεται στην αρχή, ότι κανείς δεν γνωρίζει καλύτερα από εσάς το πρόβλημα και τη λύση του, απλά θα σας βοηθήσει να ανακαλύψετε και να ενεργοποιήσετε ξανά εκείνες τις δυνάμεις, που θα σας βοηθήσουν, ώστε εσείς οι ίδιοι να λύσετε ένα πρόβλημα και να επιτύχετε ένα στόχο.

Με απλά λόγια, εστιάζουμε σε όλα τα δεδομένα που ερεθίζουν αρνητικά μια προσωπικότητα , διερευνούμε εαν υπάρχει Ψυχοπαθολογία και καθοδηγούμε στη σωστή διαχείριση των δεδομένων.

 

Μάθετε πως μπορείτε μέσα από το γραφείο μας να βελτιώσετε την ποιότητα της καθημερινότητάς σας ΕΔΩ

 

Αφιερώστε 5 λεπτά να κάνετε το online test Αξιολόγησης Άγχους στην ιστοσελίδα μας

 Για το τεστ κάνετε κλικ 

ΕΔΩ

 

 

Παιχνίδια διαχείρισης θυμού: «Ο πράσινος δράκος και το μαγικό κουτί»

Τα παιδιά  μπορούν να βιώσουν θλίψη, θυμό, άγχος, όπως και οι ενήλικες.  Μπορεί τα αίτια των συναισθημάτων αυτών που νιώθουν οι μικροί μας φίλοι να μην είναι τόσο σημαντικά για μας, όμως η ένταση είναι εξίσου μεγάλη .

Βοηθήστε τα παιδιά σας να αποφορτιστούν με ένα απλό παιχνιδάκι-παραμύθι  ( Γεωργιάδου, Ν., (2010), Θεραπευτικά Παιχνίδια, Εκδόσεις Οξυγόνο, Αθήνα.)

Σας παρουσιάζω λοιπόν το παραμύθι-παιχνίδι «Ο πράσινος δράκος και το μαγικό κουτί»:

Υλικά:

  • ένα κουτί,
  • μαρκαδόρους ή ξυλομπογιές,
  • χαρτιά.

Οδηγίες:

Ξεκινήστε με το παραμύθι του δράκου:

«Κάποτε σε ένα πανέμορφο δάσος ζούσε ένας πράσινος, μεγάλος δράκος. Κάθε πρωί που ξυπνούσε έβλεπε τα δέντρα του δάσους, έπαιρνε βαθιές αναπνοές και ένιωθε ευτυχισμένος! Το δάσος ήταν τόσο όμορφο που γρήγορα απέκτησε τεράστια φήμη, με αποτέλεσμα να έρχονται από παντού ζώα να μείνουν εκεί. Από τότε ο δράκος έχασε την ησυχία του. Και όχι τίποτα άλλο, άρχιζε να νευριάζει εύκολα και να θυμώνει. Την πρώτη φορά που θύμωσε ήταν επειδή τα σκιουράκια μάζεψαν βελανίδια και τα αφήσανε παντού στο έδαφος. Πήγε ο δράκος να κάνει τον περίπατό του, τα πάτησε και άρχισε να χοροπηδά από τον πόνο. Θύμωσε τόσο πολύ που από το στόμα του βγήκε φωτιά. Το αποτέλεσμα ήταν να καεί το δέντρο δίπλα του, αλλά και η γλώσσα του. Για μέρες δεν μπορούσε ούτε να μιλήσει ούτε να φάει. Μόλις συνήλθε, συνέβη κάτι άλλο που τον έκανε να θυμώσει. Ένας λαγός έφαγε καρότα και πέταξε τα κοτσάνια έξω από την σπηλιά του δράκου. Ξαναθύμωσε ο πράσινος δράκος, έβγαλε φωτιά από το στόμα του, έκαψε δυο δέντρα αυτή την φορά και έκανε μεγαλύτερη ζημιά στην γλώσσα του. Όσο για την γλώσσα του, είχε γεμίσει φουσκάλες και τον έκανε να τρώει μόνο γιαούρτι και να μιλάει …πθεβδά! Μια μέρα ήρθε στο δάσος ένα ξωτικό που μόλις είδε την μεγάλη καταστροφή, έψαξε να βρει τι έφταιγε. Δεν άργησε να βρει τον δράκο να θυμώνει και να βγάζει φωτιά από το στόμα του, όταν ένας τυφλοπόντικας είχε γεμίσει τον τόπο με τρύπες. Τότε το ξωτικό πήγε κοντά και του έδωσε το «μαγικό κουτί». Από εκείνη την ημέρα ο δράκος όχι μόνο δεν θύμωνε, αλλά και σταμάτησε να βγάζει φωτιές και να καίει τα δέντρα. Σήμερα το δάσος έχει γίνει καταπράσινο, όπως παλιά».

Τι ήταν όμως το μαγικό κουτί;

Ήταν ένα χρωματιστό κουτί που μέσα σε αυτό ο δράκος έγραφε ό,τι τον θύμωνε.

  1. Βάλτε τα παιδιά να φτιάξουν ένα κουτί με την δική τους προσωπική σφραγίδα.
  2. Κάθε παιδί έχει το δικό του κουτί.
  3. Στην συνέχεια βάλτε τα να γράψουν τι τα κάνει να θυμώνουν.
  4. Αν είναι μικρά, μπορούν να ζωγραφίσουν ή να γράψετε εσείς.
  5. Καθετί που γράφεται μπαίνει στο μαγικό κουτί και μετά γίνεται μια συζήτηση για το τι μπορεί να κάνει το παιδί όταν του συμβαίνει αυτό.

Αν θεωρείτε ότι δεν μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να αποφορτιστεί, καλό θα ήταν να έρθετε σε επαφή με κάποιον ειδικό Ψυχικής Υγείας.

Δεν είναι ντροπή να βοηθήσετε έναν άνθρωπο στα πρώτα του βήματα , να έχει μια φυσιολογική ζωή.

Πηγή : www.Psychologized.eu 

 

Οι «επιτυχημένοι» και οι «αποτυχημένοι» των Πανελλαδικών

 Προτού αναφερθώ για τα παιδιά που έδωσαν Πανελλαδικές εξετάσεις, πρέπει να εστιάσουμε στους γονείς. Πραγματικά, σταματήστε να έχετε συμπεριφορές που πληγώνουν το παιδί σας. Είτε πέρασε 1ος Ιατρική , είτε δεν πήγε καλά, πάλι το παιδί σας είναι.

 Αν πήγε τέλεια, είναι δική του Νίκη και όχι δική σας. Αφήστε το να νιώσει νικητής για πρώτη φορά σε μεγάλη εμβέλεια. Αφήστε το αυτό να μοιραστεί με τους οικείους την Νίκη του και να νιώσει τα θετικά συναισθήματα. Μην μπαίνετε μπροστά του και περηφανεύεστε, κόβετε τα φτερά του παιδιού εκείνη την στιγμή και νιώθει «πιόνι ηδονής των γονιών«

 Αν δεν πήγε καλά, σήκωσε το τηλέφωνο των συγγενών/φίλων που ρωτούν για τα αποτελέσματα και μην ντρέπεσαι, μια μάχη είναι. Από τον τρόπο που θα σου μιλήσουν και τον τόνο της φωνής τους θα καταλάβεις πάρα πολλά . Αυτοί που μας αγαπάνε δεν είναι εριστικοί και δεν μειδιάζουν στην στεναχώρια μας.

 Η ζωή δεν είναι θρίαμβος, ούτε ήττα εξαιτίας των Πανελλαδικών. Εσύ που πέτυχες, σου αξίζουν χίλια μπράβο. Δούλεψες πολύ σε ένα σύστημα που σου έστυψε μυαλό και νεύρα σε εφηβική ηλικία. Αφιερώσου σ’ αυτό που αγαπάς και γίνε ο καλύτερος !

 Εσύ που δεν πέτυχες, άσε την κλάψα. Μίλα ειλικρινά με τον εαυτό σου και προχώρα. Αποτυχημένος δεν είσαι μωρέ στα 18 σου. Στα 18 σου είσαι ΝΕΟΣ. Όλα είναι μπροστά σου. Για να διαβάσεις, να μάθεις μια τέχνη, να καλλιεργηθείς και να δουλέψεις, σωστά;;
Όχι για να κωλοβαράς στις καφετέριες βρίζοντας το άτιμο το σύστημα…

 Να πω και την μεγάλη μου αλήθεια, εγώ ήμουν αποτυχημένος των Πανελλαδικών , όμως οι γονείς μουδεν έπαψαν να πιστεύουν ποτέ σε εμένα . Αν η οικογένεια σε κάνει να νιώθεις αποτυχημένος, δύσκολα θα βγάλεις την ταμπέλα αυτή από πάνω σου.

 Εμπιστευθείτε τα παιδιά σας και εσείς τον εαυτό σας. Η ζωή είναι ένα όμορφο ταξίδι που ποτέ δεν μπορείς να προβλέψεις ποιος δρόμος οδηγεί στην επιτυχία.

Όλες οι φαινομενικές αποτυχίες της ζωής μου, με έκαναν άνθρωπο ευτυχισμένο … Αυτό δεν είναι το νόημα άλλωστε ?

 

  • Επιμέλεια άρθρου:

    Αντώνιος Καλέντζης Ψυχολόγος BPS, MISCP

    Μέλος Βρετανικού Συλλόγου Ψυχολόγων

    Coaching Ψυχολόγων , Νευροψυχολόγων

    Μέλος Διεθνούς Συλλόγου Coaching Ψυχολόγων     

    Εκπαιδευτής Προγραμμάτων Ψυχικής Υγείας Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Αντιμετώπιση της κρίσης πανικού, διαταραχή πανικού

Φανταστείτε ότι είστε για περπάτημα στο δρόμο, όταν έξω από τη γωνία του ματιού σας να εντοπίσετε ένα φορτηγό να κατευθύνεται  προς το μέρος σας με γρήγορη ταχύτητα. Ενστικτωδώς  το επίπεδο στρες σας αυξάνεται κατακόρυφα . Θα πρέπει να προχωρήσετε όσο πιο γρήγορα μπορείτε  έξω από το δρόμο. Για τις επόμενες λίγες στιγμές, νιώθεις σαν η ζωή σου να κρέμεται από μια κλωστή.

 Τώρα φαντάσου να σου συμβεί αυτό συναίσθημα όταν είσαι άνετα για ψώνια στο μπακάλικο.


 Αυτά τα έντονα επεισόδια είναι η πραγματικότητα για εκείνους που ζουν με κρίσεις πανικού και διαταραχή πανικού – ένα πρόβλημα ψυχικής υγείας που πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να μην καταλαβαίνουν.


Οι κρίσεις πανικού είναι μόνο μια υπερβολική αντίδραση στο στρες.

 Οι κρίσεις πανικού είναι περισσότερο από το  » είμαι πολύ ανήσυχος» ή  έχω μεγάλη νευρικότητα.» Είναι εξουθενωτικά  επεισόδια που μπορεί να διαρκέσουν από λίγα λεπτά έως 10 λεπτά, λέει ο Warren. Ως αποτέλεσμα, οι πάσχοντες μπορούν να αισθάνονται σαν να είναι σε κίνδυνο και εργάζονται για να αποφύγουν την πηγή του προβλήματος με κάθε κόστος.


«Συχνά αισθάνονται ντροπή για το γεγονός ότι έχουν κρίσεις πανικού και αισθάνονται την ανάγκη να κάνουν όλη αυτή την αποφυγή. Είναι ένα μεγάλο, μεγάλο πρόβλημα.»


Μπορεί να περάσετε από μια κρίση πανικού


 Λιποθυμία προκαλείται από μια πτώση στην πίεση του αίματος , όμως κατά τη διάρκεια αυτών των επεισοδίων  η αρτηριακή πίεση αυξάνεται στην πραγματικότητα, σύμφωνα με την Αμερικάνικο Σύλλογο Ψυχολόγων . Παρόλο που μπορεί να νιώθετε σαν να πρόκειται να χάσετε κάθε έλεγχο, αυτό δεν σημαίνει κατ ‘ανάγκη να συμβεί.


 Ωστόσο, υπάρχουν και άλλα πολύ πραγματικά σωματικά συμπτώματα των κρίσεων πανικού. Λόγω της αύξησης της αρτηριακής πίεσης μπορεί επίσης να νιώθετε σαν να βιώνετε  καρδιακή προσβολή (ακόμα κι αν δεν έχετε). Μπορεί να αισθανθείτε πόνο στο στήθος, ζάλη ή δυσκολία στην αναπνοή.




Οι κρίσεις πανικού και το άγχος είναι το ίδιο πράγμα.


 Πρέπει να τονίσουμε τη διάκριση στα επεισόδια (δηλαδή μία ή δύο κρίσεις πανικού) από διαταραχές. Άγχος είναι περισσότερο από ένας γενικός όρος, ο οποίος μπορεί να καλύψει τη διαταραχή πανικού, διαταραχή γενικευμένου άγχους, ψυχαναγκαστική-καταναγκαστική διαταραχή και περισσότερο.


«Το άγχος είναι πιο ανησυχητικό για κάτι κακό που θα μπορούσε να συμβεί στο μέλλον, είτε πρόκειται για τα επόμενα πέντε λεπτά ή αργότερα εντός της εβδομάδας», εξήγησε. Όταν [ο πανικός] ξεκινά να επηρεάζει τη ζωή μας, όταν αρχίσουμε να ανησυχούμε για την επόμενη κρίση πανικού, όταν αρχίζουν την αποφυγή καταστάσεων για την πρόληψή τους, αυτό είναι αυτό που θα ονομάζαμε διαταραχή πανικού.


Είσαι κολλημένος με τη διαταραχή για το υπόλοιπο της ζωής σου.



 Είναι μια κοινή παρερμηνεία ότι [ αν διαγνωστείτε με διαταραχή πανικού] σημαίνει ότι θα είστε σε φαρμακευτική αγωγή για το υπόλοιπο της ζωής σας. Υπάρχει ένα τεράστιο στίγμα, όταν πρόκειται για την ψυχική υγεία, που μπορεί να κάνει τους πάσχοντες να παρατείνουν τη λήψη βοήθειας. Ωστόσο, όσο πιο γρήγορα το κάνετε, τόσο πιο γρήγορα μπορείτε να ελέγξετε τον πανικό σας.


 Η έρευνα δείχνει ότι τα φάρμακα είναι αποτελεσματικά, αλλά επίσης αποτελεσματική είναι και η  γνωστική συμπεριφοριστική θεραπεία χωρίς φάρμακα ή με συνδυασμό των δύο. «Υπάρχει επίσης ένας μύθος ότι δεν υπάρχει καμία ελπίδα για αποτελεσματική θεραπεία με τίποτα από τα δύο, η οποία δεν είναι αλήθεια». Ο θεραπευτής σας μπορεί να σας βοηθήσει να καθορίσετε ποια μέθοδος λειτουργεί καλύτερα για σας.


Οταν κάποιος σχετίζεται με κάποιον που έχει κρίσεις πανικού.


 Το κυριότερο είναι  να έχετε περισσότερη κατανόηση  την επόμενη φορά που ένα αγαπημένο πρόσωπο περνά μέσα από την εμπειρία αυτη. Ακούστε και αφήστε το άτομο αυτό να σας πει σχετικά με το τι είναι αυτό που βιώνει . «Προσπαθήστε να συμπάσχετε . Σκεφτείτε μια φορά στη ζωή σας όταν ήσαστε τρομοκρατημένοι από κάτι. Αυτό θα σας βοηθήσει να καταλάβετε, πιο πολύ, τι βιώνει και να τον βοηθήσετε να το ξεπεράσει πιο εύκολα.


Ο πανικός είναι μια πύλη σε μια πιο σοβαρή ψυχική ασθένεια.


  Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι το να διαγνωστεί με διαταραχή πανικού ή έχουν μια κρίση πανικού σημαίνει ότι πρόκειται να αναπτύξουν μια άλλη σοβαρή ψυχική ασθένεια, όπως η διπολική διαταραχή ή σχιζοφρένεια. «Η διαταραχή πανικού είναι κάτι ξεχωριστό απο μόνο του». Αν ανησυχείτε ιδιαίτερα για αυτό, καλό θα ήταν να μοιραστείτε τις ανησυχίες σας με ένα επαγγελματία ψυχικής υγείας.



Οι βαθιές ανάσες θα ηρεμήσουν μια κρίση πανικού.

 Ακούμε όλη την ώρα ότι αν είστε πραγματικά ανήσυχοι να πάρετε μια βαθιά ανάσα – αλλά οι άνθρωποι που έχουν κρίσεις πανικού είναι σε μια κατάσταση υπεραερισμού . Οι γρήγορες αναπνοές και εισπνοές προκαλούν την αύξηση συμπτωμάτων της ζάλης και μούδιασμα , που μπορεί να σας κάνει να νιώσετε σαν να πνίγεστε ή να έχετε τάσεις λιποθυμίας. Οι αργές βαθιές εισπνοές και εκπνοές θα αποτρέψουν αυτό να συμβεί.



Συνοψίζοντας ….


 Κύρια αιτία της κρίσης/διαταραχής πανικού, είναι το αίσθημα ότι θα πάθετε κάτι κακό, υπάρχει κυρίευση του φόβου. Ο φόβος μπορεί να είναι μια φυσιολογική αντίδραση , όμως όταν υπάρχει πραγματικός λόγος και όχι φανταστικός . Μόλις αρχίσετε να αποφεύγετε μέρη , διότι νομίζετε ότι μπορεί να έχετε εκεί μια κρίση πανικού, μόλις έχετε ξεκινήσει να περιορίζετε την ζωή σας.


 Δεν είναι ντροπή να μοιρασθείτε αυτά που αισθάνεστε με κάποιον δικό σας ή ακόμα και να ζητήσετε τη βοήθεια απο κάποιον επαγγελματία ψυχικής υγείας.


 Μην αφήνετε τίποτα να σας αντικαθιστά το παρόν και το μέλλον που φαντάζεστε , με ανασφάλειες και άσχημα συναισθήματα.

 

Διαβάστε περισσότερα για τον χώρο μας , τις υπηρεσίες , τις τιμές και διάφορα άρθρα ψυχολογίας που σας ενδιαφέρουν.

τηλ για ραντεβού : 2610 322 306

 

Πως συσχετίζεται η διατροφή με την Ψυχική υγεία; (έρευνα)

Του Αντώνιου Καλέντζη | Ψυχολόγος, Συγγραφέας   Psychologized@gmail.com «Μωρέ …

Τι να κάνω εάν ο/η σύντροφός μου έχει κατάθλιψη;

Η κατάθλιψη σε αρκετές περιπτώσεις μειώνει την ποιότητα της καθημερινότητας …

Το γραφείο μας αλλάζει διεύθυνση !!! (Κανάρη 45)

Πριν 3 χρόνια έχοντας το ένα πόδι ήδη στο εξωτερικό, άνοιξα δειλά δειλά …