Όλοι μας έχουμε ακούσει έστω μια φορά στην ζωή μας την φράση “νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ”, πώς όμως συνδέεται με την διαχείριση ενός τραύματος στις νεαρές γυναίκες;
Μια πρόσφατη έρευνα προσπάθησε να προσεγγίζει το μετατραυματικό στρες σε νεαρές γυναίκες ώστε να της βοηθήσει να βελτιώσουν την οπτική γωνία που βλέπουν τα βιώματα του παρόντος και του μέλλοντος.
Η γυμναστική μετριάζει ορισμένες φυσιολογικές και ψυχολογικές επιπτώσεις των δυσμενών εμπειριών της παιδικής ηλικίας (ΔΕΠ) σε νεαρές γυναίκες. Αυτές οι εμπειρίες συνδέονται με :
- -μόνιμες αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία,
- -τη ευημερία,
- -καθώς και με την διάθεση να διεκδικήσουν τα όνειρά τους
Τα ΔΕΠ είναι δυνητικά τραυματικά συμβάντα που συμβαίνουν πριν από την ηλικία των 18 ετών, όπως η κακοποίηση, η παραμέληση ή η απώλεια ενός γονέα.
Περίπου το 61% των ενηλίκων των Η.Π.Α. αναφέρει ότι έχει παρουσιάσει τουλάχιστον ένα γεγονός που συνδέεται με ΔΕΠ και περίπου το 16% αναφέρει ότι έχει εμφανίσει τέσσερα ή περισσότερα. Τα ΔΕΠ αυξάνουν τον κίνδυνο για μια σειρά χρόνιων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών παθήσεων και των προβλημάτων ψυχικής υγείας.
Η πειραματική ομάδα συμμετείχε σε πρόγραμμα προοδευτικής άσκησης μέτριας-υψηλής έντασης. Το πρόγραμμα περιελάμβανε δύο ημέρες αερόβιας και δύο ημέρες άσκησης την εβδομάδα. Η προπόνηση αυξανόταν σταθερά καθώς οι συμμετέχοντες έφτασαν σε καθορισμένα ορόσημα.
Οι συμμετέχοντες παρουσίασαν βελτίωση σε δύο δείκτες καρδιαγγειακής υγείας και δύο δείκτες ψυχολογικής ευεξίας.
Η συστολική αρτηριακή τους πίεση – ο ανώτερος αριθμός σε μια μέτρηση της αρτηριακής πίεσης – μειώθηκε, όπως και τα επίπεδά τους της ενδοθηλίνης-1, ενός πεπτιδίου που πυροδοτεί τη συστολή των αιμοφόρων αγγείων. Έδειξαν επίσης βελτιωμένο σχεδιασμό στόχων, ο οποίος είναι ένας υπο-τύπος του ψυχολογικού μέτρου της ελπίδας.
Συγκεκριμένα, οι ερευνητές παρατήρησαν μια σύνδεση μεταξύ των φυσιολογικών και ψυχολογικών αποτελεσμάτων υποδηλώνοντας μια πιθανή ψυχοφυσιολογική σχέση μεταξύ θετικών ψυχολογικών χαρακτηριστικών και παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου σε νεαρές γυναίκες με ΔΕΠ.
Συνοψίζοντας, κατανοούμε ότι η γυμναστική βοηθά τον οργανισμό μας να διαχειριστεί καλύτερα αρνητικά βιώματα του παρελθόντος. Αν και η έρευνα έχει δειγματοληψία από γυναίκες μπορούμε εύκολα να συμπεράνουμε ότι και στους άνδρες τα αποτελέσματα έχουν μεγάλη πιθανότητα να είναι εξίσου ενθαρρυντικά.
Η άσκηση ωθεί την διαδικασία του να βγούμε από τα στεγανά της ρουτίνας μας, μπορεί να υποστηρίξει μια μεταβατική περίοδο της ζωής μας που χρειαζόμαστε μια μικρή παρακίνηση ώστε να ξεμπλοκάρουμε από τις αρνητικές σκέψεις.
Τα ευρήματα θα παρουσιαστούν στο Experimental Biology 2022 – https://www.experimentalbiology.org/
